จังหวัดเชียงราย เป็นคำที่มีความหมายว่าเมืองของพระเจ้าเม็งราย เนื่องจากเมืองเชียงรายนี้ ถูกสร้างโดยพระเจ้าเม็งราย ตั้งแต่ปี พ.ศ. 1805 หลังจากนั้น ในสมัยพระเจ้าแสนภูมิ ได้สร้างเมืองใหม่ขึ้นมาเรียกว่าเมืองเชียงแสน และให้ เมืองเชียงรายเป็นเมืองขึ้น แต่ในปีพ.ศ. 2101 เมืองเชียงแสน เชียงราย และเชียงใหม่ ได้ตกอยู่ในการปกครองของพม่าในสมัย พระเจ้าบุเรงนอง หลังจากนั้น ได้กลับมาอยู่ในการปกครองของไทยในสมัยรัชกาลที่ 1 แห่งกรุงรัตนโกสินทร์ เมื่อปีพ.ศ. 2347 แต่เมืองเชียงแสนได้ถูกทิ้งให้ร้าง หลังจากนั้น ในปีพ.ศ. 2386 สมัยรัชกาลที่ 3 ได้มีการฟื้นคืนเมืองเชียงรายขึ้นมาใหม่ โดยเป็นเมือง บริวารของเมืองเชียงใหม่ เพื่อเป็นกำลังช่วยเหลือเชียงใหม่ป้องกันภัยจากพม่า หลังจากนั้น ในปีพ.ศ. 2437 รัชกาลที่ 5 ได้โปรดเกล้าให้เมืองเชียงรายเป็นเมืองจัตวาเช่นเดียวกันกับ เมืองเชียงใหม่ ก่อนจะเปลี่ยนเป็นจังหวัดเชียงราย เมื่อมีการเปลี่ยนแปลงระบอบการปกครอง
จังหวัดเชียงราย เป็นจังหวัดที่อยู่เหนือสุดของประเทศไทย ห่างจากกรุงเทพฯเป็นระยะทาง 785 กิโลเมตร มีพื้นที่ประมาณ 11,678 ตารางกิโลเมตร มีประชากรประมาณ 1.2 ล้านคน ภูมิประเทศส่วนใหญ่เป็นภูเขา และที่ราบริมฝั่งแม่น้ำ เชียงรายอยู่สูงจากระดับน้ำทะเล ประมาณ 416 เมตร จังหวัดเชียงรายมีสถานที่ท่องเที่ยวที่น่าสนใจหลายแห่งเช่น วัดพระสิงห์ สวนแม่ฟ้าหลวงและพระตำหนักดอยตุง วนอุทยานน้ำตกขุนกรณ์ (น้ำตกตาดหมอก) ดอยแม่สลอง พระธาตุดอยตุง ดอยผาตั้ง ภูชี้ฟ้า และอุทยานแห่งชาติดอยหลวง